-_- - Ask siirleri

SENİ UNUTTUM

Seni unuttum. Her gün geçtiğimiz sokaklardan geçerken aklıma hiç gelmiyorsun.Arkadaşlarla,bana aşkını ilk kez kızaran yüzünle,dolan gözlerle ve titreyen ellerinle ellerimi avuçlarına aldığın,o kafeye gittiğimizde seni hiç hatırlamıyorum...Sarılarak gezdiğimiz nehrin kenarından geçiyorum.Gözlerim uzaklara daldı,bir an küçük ayrıntılar geçiverdi işte gözlerimin önünden.Öylesine. ...seni unutamadığımden değil. Yağmur yağıyor ben oralardan geçerken...Seninle yağmurdan saklanmak için sığındığımız yüksek binaların altlarından geçiyorum.Bu kez yağmura aldırmıyorum.Yanımda "yağmur bitsin sonra gideriz "diyen kimse yoktu çünki.Yağmur yağıyor.Gözlerim yanıyor,burnumun direği sızlıyor ama soğuktan.Eh malum havalar buz gibi...

....yalan söylüyorum galiba.Kendi yüreğime bile seni unutamadığımı itiraf etmiyorum hiçbir zaman.Az önce aynanın karşısına geçtim,kendi gözlerime bakıpta "unuttum" diyemedim.Bir nehir gibi birden bire taşan gözyaşlarıma yine engel olamadım.
İçimde olan sevgini yine dışa vurması mıydı bu,yoksa senden kalan boşluğun verdiği yalnızlığın acısı mı?Senin kadar kimseyi sevmedim.2 yıl geçmesine rağmen kalbimi isteyenlere veremedim.Denedim,ama olmadı.Kimseye senin hayalin hala yanımdayken tahammül edemedim..Bilirsin kolay sevemem..Eş adayları,sevgili adayları...hiç kimseyi istemiyorum...Senin gibi olur mu ki bir daha?Ya sen?Yerime onu oturtturabildin mi?!Yüreğinde ben evinde bir başkası mı var şimdi?Beni unutmuş olsaydın hisseder miydim seni?Ne günah işledim de allahım bana böyle bir aşk verdi...Kendi kendime kırık dökük mısralar yazıyorum,hiç kimseye açıklayamıyorum içimdeki duyguları.Biz birbirimizsiz olamazdık,şimdi ise kavuşmamız imkansız.Sen imkansızlaştırdın her şeyi...Ah ne olurdu "senede bir gün" de olsa görebilsem,yüzüne yüzümü bile kez sürebilsem,kokunu yine duyabilsem,ellerini yüreğimde hissetsem...Şu an dizlerimin dibinde olmak için nelerden vazgeçerdim bir bilsen...sadece BİR kez...Seni hep sevdim-Seni hala seviyorum.Geçimsizim...

Nebraska'da yaşlı bir adam yaşardı. Patates ekimi için bahçeyi
bellemesi gerekiyordu, lakin bu çok zor bir işti. Tek oğlu olan David
ona yardım edebilirdi, fakat o da hapisteydi. Yaşlı adam oğluna bir
mektup yazdı ve müşkülatını izah etti.

Sevgili David,
Patates bahçemi belleyemeyeceğimden, kendimi çok kötü hissediyorum.
Bahçeyi kazmak için oldukça yaşlanmış sayılırım. Burada olsan bütün
derdim bitecekti.
Biliyorum ki sen bahçeyi benim için hallederdin.
Sevgiler
Baban

Bir kaç gün sonra oğlundan bir mektup aldı.
Babacığım,
Allah aşkına bahçeyi kazma, ben oraya cesetleri gömmüştüm.
Sevgiler
David

Ertesi gün sabaha karşı saat 04:00' de FBI ve yerel polis çıka geldi
ve tüm sahayı kazdılar, lakin hiç bir cesede rastlamadılar. Yaşlı
adamdan özür dileyerek gittiler.
Ayni gün yaşlı adam oğlundan bir mektup daha aldı.

Babacığım,
Simdi patatesleri ekebilirsin. Bu şartlarda yapabileceğimin en iyisini yaptım.
Sevgiler
David

BİR GÜÇLÜKLE KARŞILAŞTIĞINIZDA,

KENDİNİZE BİR KAÇIŞ YOLU DEĞİL,

BİR ÇIKIŞ YOLU ARAYIN.

D. L. Weatherford

Seni çok ama çok seviyorum canım

Beni mutsuz edemezsin. Başaramazsın bunu. Çünkü ben sana “ hayat “ dedim sevgili. Öldüremezsin bizi. Üzemezsin beni. Kendini öldürmeye yeltendikçe ben seni “ bende “ büyütmeye devam edeceğim. Sen devam et kendinin katilin olmaya. Sen yüzünü kapattıkça umuda ben seni “ sende “ doğurmaya devam edeceğim. İnatla, sabırla. Çünkü sen cansın bende..Yüreğine darağacları kurmakta kendin kadar özgür, ben kadar rehinsin hayata. Durma kanat dudaklarını. Sonra da tuz bas üzerlerine. Ama başaramayacaksın beni hüzünlere gelin etmeye. Başaramayacaksın çünkü sen bana aitsin. Öldüremezsin beni. Üzemezsin sevgili..Çünkü sen köklerime hayat verdin. Sökemezsin beni senden. Atamazsın içimdeki seni. Şimdi devam et kaldığın yerden. Öldürmeye devam et kendini. Güya sadece kendini öldüreceksin..Hayır hayır. Sen bir kez öperken toprağı dudaklarından, ben sensizlikte bin kez ölümü prova ederim gözlerimde. Sana öldükçe çoğalırım ben, çoğaldıkça büyürüm sende..

İçinde yeşeren “ umut “ filizlerini köklerinden kopar. Kan revan olsun ellerinden. Yüreğinden sızsın karanlıkların. Adressizliğini fırlat yüzünü. Ama benden “ seninle “ yaşadığım hiçbir an'dan mutsuzum cümlesini duymayı bekleme. Çünkü ben sana “ umut dedim. Yüzünü sök yüzünden. Kov mutluluk sözcüklerini limanlarından. Mutlu olacaksan, ezik durmaktan övünç duyacaksan devam et. İçinde biriken tüm savaşlara başlamadan yenilgileri kabul et. Ama ben sende yaşarken “ beni “ mutsuz edemeyeceksin. Başaramayacaksın sevgili.Ben yaşarken ölmeyeceksin. Kendini öldürmene izin vermeyeceğim.

Ben bir masala “ kahraman “ olmak için gelmedim. Sana inat gitmeyeceğim. Sen “ kendinden “ uzaklaştıkça sana “ sen “ kadar yakınlacağım. Sen kendinden vazgeçtikçe ben “ sen “ olacağım. Hadi dur ölümün besmelesiz safına. Gir kimsizlik şehirlerin küfür kokan sokaklarına. Aydınlık yüzünü vur karanlığa. Uykusuzluğunu kemirsin içinde adım miktarı mutluluklar. Sana diyorum sevgili. Öle-mez-sin. Kendini öldürmene izin veremem. Sendeki “ seni “ öldürebilirsin lakin sendeki beni öldü-re-mez-sin..Çünkü ben sana “ hayat “ dedim..Çünkü ben sana “ umut “ dedim..

Şimdi bırak içindeki yavan sorguları/ savaşları. Yetmedi mi kendini asmaların ? Yetmedi mi kendini yerden yere vurmaların ? Çok fazla şey istemiyorum senden. Adımın kapladığı yer kadar mutlulukları kendine bağışla ne olur. İki dudağının boşluğuna birkaç umut cümlesini bırak. Hadi adından ötesini hiçlik bildiğim duraklarda ölmeme izin verme. İliştir beni aynalarındaki gülümseyen yanına. Bir uçurum boşluğu yüreğin. Sendelesen de düşme sakın. Düş-me..Düşersen de sol yanıma düşür sol yanını..Bir ölüm sessizliği hüznün. Üşüsen de ölme sakın. Öl-me. Öleceksen de beni de götür yanında. Tek kişilik mezara sığar değil mi yüreğimiz ?

Beni bu kadar mutlu etmişken
Başını eğe-mez-sin.
Seni “ sana “ bırakmıyorum..
Öle-mez-sin.
Bite-mez-sin..
Çünkü sen ben'sin..
Ben de sen...

Ne yaparsan yap..
Beni mutsuz edemezsin.
Ölümü daya dudaklarıma,
Karanlığı yama kıyılarıma.
Ama beni üze-mez-sin
Çünkü ben seninle mutluyum..
Sen yaşarken,
Beni mutsuz göremezsin..
Çünkü ben sana “ hayat “ dedim...

“ Seni çok ama çok seviyorum canım “

19.10.2007 11.49

İsmail Sarıgene

SENİ UNUTTUM